در ادبیات فارسی، علی بن ابیطالب(ع) تنها یک امام نیست؛ او «مظهر عدالت» و «انسان کامل» است. شاعرانی از رودکی و سنایی گرفته تا خاقانی، عطار، مولوی، سعدی و حافظ، هرکدام به فراخور ذوق خود، آن حضرت را ستودهاند. برخی با مدح، برخی با تأویل عرفانی و برخی با روایت شجاعت و مظلومیت. این پیوند دیرینه، گنجینهای از تکبیتهای ناب است که در حافظه جمعی ما زنده است. ایکنا در مجموعه «دریای دُر» قصد دارد این میراث ناب را به زبانی دیداری بازخوانی کند؛ در قسمت بیستوسوم تک بیتی را از وصف امیرالمؤمنین(ع) در شعر محمد رفیع لامع میخوانید.
«من کنت مولاه» از نبی در شأن او شد منجلی مولای انس و جان علی، قسّام نیران و جنان